
Βασίλης Βλαχόπουλος αναλύει την απογοητευτική εκπνοή της χρονιάς 2025 για τον Άρη, με την ομάδα να υφίσταται συντριβή από την Τσεντεβίτα Ολίμπια στο Nick Galis Hall. Το παιχνίδι εξελίχθηκε σε ένα εφιαλτικό σκηνικό, όπου οι θεατές περίμεναν απλά την ολοκλήρωσή του, βλέποντας τον Άρη να χάνει την ψυχραιμία του και τη δυνατότητά του αντίκρουσης. Η ομάδα του Άρη, αβοήθητη από την αντίπαλη τακτική, έπεσε θύμα των αδυναμιών της, σημειώνοντας μόλις 60 πόντους — έναν παραπάνω από την παρελθόντως κακή επίδοση της σεζόν στον πρώτο γύρο.
Υπάρχει πάντα η ελπίδα ότι αυτές οι κακές βραδιές μπορεί να είναι απλώς μια παρένθεση σε μια μεγαλύτερη εικόνα. Ωστόσο, στιγμές όπως η αποτυχία του Μπράις Τζόουνς να βάλει εύκολα καλάθια ή ο Ρόνι Χαρέλ που αστόχησε σε κενό σουτ, έδωσαν τη διάσταση της αναξιοπιστίας. Επιπλέον, ο Άρνολντας Κουλμπόκα με 1/6 τρίποντα και ο Αμίν Νούα που φάνηκε να επηρεάζεται ψυχολογικά, αποκαλύπτουν μια αναπόφευκτη ανάγκη για προσήλωση και αυτοσυγκέντρωση, καθώς δεν υπάρχει χώρος για «γκέλες» σε τέτοιες αναμετρήσεις.
Η κατάσταση αυτή εγείρει σοβαρούς προβληματισμούς γύρω από την απόδοση της ομάδας, η οποία μπορεί να δημιουργεί υποσχέσεις, αλλά παραμένει κενή από σταθερότητα. Ο Ιγκόρ Μίλιτσιτς επισήμανε την αναγκαιότητα αύξησης της αθλητικότητας και της έντασης, κάτι που απαιτεί διορθωτικές κινήσεις τόσο από την πλευρά της διοίκησης όσο και των παικτών. Ο Άρης χρειάζεται να επαναστατήσει, να αλλάξει ρυθμό και να επιδιώξει τις συνεργασίες που θα τον επαναφέρουν σε τροχιά νικών.
Στη διάρκεια του αγώνα, η Τσεντεβίτα απέδειξε ξανά την ανωτερότητά της, με πρωταγωνιστές όπως ο Αλεξέι Νίκολιτς και ο Ουμόγια Γκίμπσον, που σκόραραν συνδυαστικά 71 πόντους και μοίρασαν 15 ασίστ. Όλα αυτά ενίσχυσαν την αίσθηση ότι η ελληνική ομάδα είναι ακόμα σε αναζήτηση του δρόμου της.
Ως επίλογο, ο σχεδιασμός του μέλλοντος, εν μέσω μιας σεζόν που φαίνεται να τελειώνει άτυπα, τίθεται υπό αμφισβήτηση. Οι προοπτικές του Άρη για το 2026-27 δεν θα πρέπει να επισκιάζουν τις άμεσες ανάγκες του. Η αναγκαία αναβάθμιση του γηπέδου και η υπογραφή συμφωνιών που μπορούν να φέρουν διαρθρωτικές αλλαγές δείχνουν τον δρόμο προς το μέλλον. Όμως, πάνω από όλα, η ομάδα μένει πεινασμένη για νίκες και επιτυχίες — ένας στόχος που γίνεται ολοένα πιο επιτακτικός με την πάροδο του χρόνου.