Η απίστευτη επιτυχία του Παναθηναϊκού: Πώς έγραψε ιστορία παρά το -16
Ο Νίκος Αθανασίου αναδεικνύει μια ιδιαίτερα απογοητευτική πτυχή της πορείας του Παναθηναϊκού κατά την εποχή του Ράφα Μπενίτεθ. Η φετινή σεζόν, που θα κλείσει στις 17 Μαΐου, χαρακτηρίζεται από αποτυχία, με εξαίρεση την παρουσία στις ευρωπαϊκές διοργανώσεις. Στο εγχώριο πρωτάθλημα, το Τριφύλλι ποτέ δεν διεκδίκησε σοβαρά τον τίτλο, αποκλείστηκε ανώδυνα από τον ΠΑΟΚ στο Κύπελλο και μόλις δύο αγωνιστικές πριν την ολοκλήρωση της κανονικής περιόδου μπόρεσε να εξασφαλίσει τη συμμετοχή του στα play offs, παλεύοντας για τη τέταρτη θέση με τον Λεβαδειακό.
Με το πιο ακριβό ρόστερ της Super League και με δαπανηρές μεταγραφές την προηγούμενη χρονιά, η κατάληξη στο να εξασφαλίσει το πέμπτο ευρωπαϊκό εισιτήριο και ταυτόχρονα να βρεθεί 16 πόντους πίσω από την κορυφή συνιστά ένα παράδειγμα προς αποφυγή. Οι ευθύνες προφανώς βαραίνουν κυρίως τη διοίκηση του συλλόγου, ακολούθως τον προπονητή που ανέλαβε στα τέλη Οκτωβρίου χωρίς να καταφέρει να βελτιώσει την ομάδα, και τελικά τις επιδόσεις των ποδοσφαιριστών.
Πέρα από τα παραπάνω, υπάρχει μία ακόμη θλιβερή στατιστική που παραπέμπει σε ομάδα που αρκετά νιώθει την πίεση της παραμονής και όχι του τίτλου. Στο ποδόσφαιρο, λίγα αποτελέσματα μπορούν να προκαλέσουν μια λανθασμένη εντύπωση. Ωστόσο, η αλήθεια αποκαλύπτεται μέσα από τη μεγάλη εικόνα, που δεν είναι άλλη από την πορεία μιας ολόκληρης χρονιάς, και σ’ αυτήν ο Παναθηναϊκός παρουσιάζει εξαιρετικά χαμηλές επιδόσεις.
Μέσα σε 37 αγώνες σε όλες τις διοργανώσεις, χωρίς να υπολογίσουμε τα πέναλτι, η ομάδα του Ράφα Μπενίτεθ σημειώνει μόλις 1.07xG ανά παιχνίδι. Αυτή η ανησυχητική στατιστική αποδεικνύει την κακή δημιουργική ικανότητα της ομάδας, η οποία παίζει χωρίς να καταφέρνει να παράγει ποιοτικές ευκαιρίες και το σχέδιο να στηριχθεί σε ατομικές πρωτοβουλίες δεν είναι βιώσιμο σε βάθος χρόνου.
Για μια ομάδα που έχει ambitions πρωταθλητισμού, η δημιουργία λίγο πάνω από ένα προσδοκώμενο γκολ ανά αγώνα είναι απογοητευτική. Μολονότι βελτίωσε την αμυντική της λειτουργία, η φετινή πορεία της δείχνει ότι το «κλειδί» είναι η δημιουργία, με το 0.67xG ανά παιχνίδι στα εννέα ντέρμπι να αναδεικνύει προφανή κενά.
Μόλις σε 15 από τους 37 αγώνες ο Παναθηναϊκός του Ράφα κατάφερε να ξεπεράσει το 1xG, σε 22 περιπτώσεις παρέμεινε πολύ χαμηλά, καταδεικνύοντας ότι η παραγωγικότητα του παιχνιδιού του πρέπει να είναι το κύριο μέλημα για την επόμενη αγωνιστική περίοδο.
Ανεξαρτήτως ονομάτων και βιογραφικών, η ουσία προκύπτει μέσα από τις επιδόσεις στο γήπεδο. Μια ομάδα που στοχεύει να είναι πρωταγωνίστρια και να διεκδικεί τίτλους δεν μπορεί να παρουσιάζει αυτή την εικόνα στην αγωνιστική δράση…
