Ανατρεπτική καριέρα: Πρώην προπονητής Καβάλας διευθύνει McDonald’s στη Γερμανία!
Ο Αλεξάντερ Νούρι, ο πρώην προπονητής της Καβάλας, έχει επιλέξει να αλλάξει κατεύθυνση στην επαγγελματική του πορεία, αναλαμβάνοντας διευθυντικές θέσεις σε δύο καταστήματα της γνωστής αλυσίδας McDonald’s στη Γερμανία.
Σύμφωνα με γερμανικά δημοσιεύματα, ο 46χρονος προπονητής αποφάσισε να αφήσει πίσω του την προπονητική καριέρα στο ποδόσφαιρο για να αφοσιωθεί στην εστίαση. Σε αυτή τη νέα φάση της ζωής του, θα είναι υπεύθυνος για την λειτουργία δύο εστιατορίων στη Βόρεια Ρηνανία της Βεστφαλίας, κάτι που σηματοδοτεί το προσωρινό τέλος της ποδοσφαιρικής του διαδρομής.
🍔🍟 Former Bundesliga coach Alexander Nouri has decided to leave football & run two McDonald’s restaurants in North Rhine-Westphalia.
Having completed training in the kitchen, the 46-year-old will embark upon his new role as a franchisee for the fast food chain this month. pic.twitter.com/lkiDJxgHgX
— The Sweeper (@SweeperPod) January 4, 2026
Ο Νούρι ξεκίνησε την καριέρα του ως ποδοσφαιριστής, αγωνιζόμενος ως επιθετικός μέσος για τη δεύτερη ομάδα της Βέρντερ Βρέμης και περνώντας από ομάδες όπως Σιάτλ, Ούρντινγκεν, Όσναμπρικ, Κίελο και Όλντενμπουργκ. Το 2013 ανέλαβε τα ηνία της Όλντενμπουργκ στην προπονητική. Από το Σεπτέμβριο του 2016 μέχρι τον Οκτώβριο του 2017, βρέθηκε στον πάγκο της Βέρντερ Βρέμης, καταγράφοντας 15 νίκες, 11 ισοπαλίες και 17 ήττες.
Ακολούθησε η θητεία του στη Χέρτα, όπου κλήθηκε να καθοδηγήσει την ομάδα σε τέσσερις αγώνες ως υπηρεσιακός, αποκομίζοντας μία νίκη, δύο ισοπαλίες και μία ήττα. Νομίζοντας τον τελευταίο του ρόλο εντός του ποδοσφαίρου, ο Νούρι προσλήφθηκε από την Καβάλα τον Δεκέμβριο του 2021, παραμένοντας μέχρι Μάρτιο του 2022 με απολογισμό τριών νικών, επτά ισοπαλιών και πέντε ηττών σε 15 συμμετοχές στην Superleague 2.
Παρά την στροφή του, ο Νούρι δεν αποκλείει το ενδεχόμενο επιστροφής στην προπονητική, εκφράζοντας την άποψή του: «Πιστεύω ότι υπάρχουν πολλοί άνθρωποι στον κόσμο του ποδοσφαίρου που θα ήθελαν να ακολουθήσουν ένα νέο μονοπάτι, αλλά απλά δεν έχουν το θάρρος. Τελικά, οι βιομηχανίες του ποδοσφαίρου και της εστίασης έχουν περίπου το ίδιο πράγμα, να φέρνουν τους ανθρώπους κοντά. Στο ποδόσφαιρο πρόκειται για τους παίκτες. εδώ, πρόκειται για τους υπαλλήλους».
