Η τραγωδία του Μονάχου: Ο πιλότος παλεύει για τη δικαίωσή του

Η πολυαναμενόμενη αποκατάσταση του Θέιν ήρθε έπειτα από 11 χρόνια μετά το μοιραίο ατύχημα, παρά τη σφοδρή επίθεση που δέχθηκε από γερμανικές αρχές που τον θεωρούσαν υπεύθυνο. Οι Βρετανοί επανεξέτασαν την υπόθεση το 1968 και, αναλύοντας φωτογραφίες που είχαν ληφθεί αμέσως μετά την τραγωδία, διαπίστωσαν ότι ο περίφημος πάγος που αναφερόταν στις γερμανικές αναφορές, στην πραγματικότητα δεν υπήρχε. Ο αντίκτυπος του φωτός στο υγρό έδαφος είχε οδηγήσει σε παραπλανητικά συμπεράσματα. Όπως διαπιστώθηκε, αιτία της σύγκρουσης ήταν ο πάγος στον διάδρομο, ακριβώς όπως είχε υποστηρίξει από την αρχή ο Θέιν.

Τελικά, το όνομα του πιλότου καθαρίστηκε το 1969, σε ηλικία 48 ετών. Ωστόσο, η διαρκής μάχη του για δικαιοσύνη είχε αφήσει βαθιά σημάδια, και η οικογένειά του αντιμετώπιζε σοβαρά οικονομικά προβλήματα, αναγκάζοντάς τον να πουλήσει τη φάρμα του το 1973. Δυστυχώς, η καρδιά του δεν άντεξε και τον πρόδωσε το 1975, κλείνοντας τον κύκλο της ζωής του εν μέσω βάσανα, σε ηλικία 54 ετών, την 6η Αυγούστου.

Νέα έγγραφα που παρέμειναν απόρρητα για χρόνια, έφεραν στο φως της δημοσιότητας ανησυχίες βρετανικών πολιτικών κύκλων σχετικά με το γεγονός ότι το πόρισμα που αποκαθιστούσε τον Θέιν θα μπορούσε να επιδεινώσει τις σχέσεις ανάμεσα σε Αγγλία και Γερμανία. Μάλιστα, Βρετανοί υπουργοί φέρονται να είχαν κρυφή συνάντηση το Απρίλιο του 1969, όπου δήλωσαν ότι «μία αναφορά που ουσιαστικά θα καταλόγιζε ευθύνες στους Γερμανούς δεν θα είχε θετικές συνέπειες».

Έτσι, αποδείχθηκε ότι οι διαμαρτυρίες του Τζέιμς Θέιν τα χρόνια εκείνα ήταν απόλυτα δικαιωμένες. Επιβεβαιώθηκαν επίσης οι δηλώσεις του επιζώντα της τραγωδίας, Χάρι Γκρεγκ, ο οποίος ανέφερε ότι «ήταν βολικό να φορτώσουν την ευθύνη στον πιλότο». Ένας αποδιοπομπαίος τράγος, που κουβάλησε το βάρος μιας τρομερής τραγωδίας για 17 χρόνια, γνωρίζοντας πάντα την αλήθεια. Μια αλήθεια που τελικά αναδείχθηκε, αν και με καθυστέρηση και σε συνθήκες που δεν την έφερε στο φως όπως άξιζε.