
Ο Νάιτζελ Χέιζ-Ντέιβις, ο διακεκριμένος Αμερικανός παίκτης του Παναθηναϊκού, προκάλεσε αίσθηση με μια αινιγματική ανάρτηση που έκανε στον λογαριασμό του στο X. Με μια δήλωση που φαίνεται να απευθύνεται σε πολλούς, ο Χέιζ-Ντέιβις ενσωματώνει ταυτόχρονα την εκδίκηση και τη σιγουριά για την προσωπική του πορεία στον αθλητισμό.
Η ομάδα του Τριφυλλιού ετοιμάζεται να αντιμετωπίσει την Παρί στην πρεμιέρα της Euroleague, ωστόσο ο 32χρονος σταρ θα λείψει λόγω μιας πρόσφατης τραυματισμού. Στην ανάρτησή του, ο πρώην πρωταθλητής με τη Φενέρμπαχτσε εκφράζει τις σκέψεις του με φράσεις που αποπνέουν μια αίσθηση προειδοποίησης και ενδοσκοπικής αυτοκριτικής: «Πράξη 1 – Η playlist ενός κακού: Άλλη μία σεζόν. Άλλη μια άποψη. Ή 10. Πες ό,τι θέλεις. Απλώς μην ξεχάσεις τι είπες.»
Συγκεκριμένα, μεταξύ άλλων αναφέρει:
«Πολλά πράγματα έχουν συμβεί μέσα στις τελευταίες 365 και κάτι μέρες. Θρήνοι γράφτηκαν για τα παιδικά όνειρα και τους στόχους που είχαν τεθεί πολύ πριν αποκτήσω όνομα. Το ταξίδι, όπως ήταν αναμενόμενο, έρχεται με τις μεγαλύτερες κορυφές και τα χαμηλότερα σημεία που σε κάνουν να φοβάσαι και να ντρέπεσαι. Αυτή η τελευταία πτώση, δυστυχώς, ήταν το τελευταίο καρφί στο φέρετρο και ένας οριστικός αποχαιρετισμός σε μια ζωή που πλέον δεν υπάρχει. Κι όμως, παρά τη λάσπη που πετάχτηκε, ευτυχώς υπάρχει ακόμα πολύ περισσότερο γλέντι που η ζωή έχει αφήσει σε αυτή τη βάρκα. Ο κόσμος φαίνεται να πιστεύει ότι με ενδιαφέρουν τα σχόλια και οι απόψεις του, κι ειλικρινά δεν θα μπορούσα καν να σας περιγράψω πόσο δεν με ενδιαφέρουν.»
Στη συνέχεια, ξεκαθαρίζει την αδιαφορία του για τις γνώμες των άλλων: «Τουλάχιστον όχι με την έννοια ότι πιστεύετε πως με επηρεάζουν. Δεν με επηρεάζουν, αλλά πάντα κρατάω σημειώσεις. Θυμηθείτε τι συνέβη την τελευταία φορά που εσείς και οι μανάδες σας είχατε κάτι να πείτε.»
Ο Χέιζ-Ντέιβις κλείνει με μια αναφορά στο μέλλον, δηλώνοντας ότι κάθε ιστορία απαιτεί χαρακτήρες και επισημαίνει: «Ας δούμε πότε το κουνέλι θα έχει το όπλο, αν οι ρόλοι θα αλλάξουν. Μην το εκλάβετε αυτό ως εγγύηση, υπόσχεση ή δήλωση για το τι πρόκειται να έρθει, γιατί το μέλλον παραμένει προς συγγραφή.»