
Στον απόηχο των έντονων αντιδράσεων και του διαδικτυακού σάλου που προκάλεσε η φράση του «Εμείς είμαστε καλά, αυτός πέθανε», ο Σταμάτης Γονίδης μίλησε στην εκπομπή «Το Πρωινό», δίνοντας τη δική του εξήγηση για όσα συνέβησαν και ξεκαθαρίζοντας το νόημα των λόγων του.
Ο γνωστός τραγουδιστής θέλησε να αποσαφηνίσει το πλαίσιο μέσα στο οποίο ειπώθηκε η συγκεκριμένη κουβέντα, επικαλούμενος το ιδιαίτερο δέσιμο και το κοινό χιούμορ που μοιραζόταν με τον εκλιπόντα.
«Εδώ είμαστε εξόριστοι – Οι ατάκες μου έχουν βάθος»
Αναφερόμενος στη στιγμή και στον τρόπο που αντέδρασε όταν τον ρώτησαν πώς είναι, δήλωσε:
«Δεν αναφέρθηκα στον Γιώργο Μαζωνάκη με τον τρόπο που αναφέρονται όλοι. Καταρχήν εμείς με τον Γιώργο κάναμε παρέα και είχε πολύ χιούμορ και ο Γιώργος. Γελάγαμε με αστεία, με ανέκδοτα, γιατί το χιούμορ είναι θεραπεία. Λοιπόν, ο πρώτος που με ρώτησε με ρωτάει τι κάνεις; Του λέω περιμένω τη σειρά μου. Όχι, περιμένω τη σειρά μου να προσκυνήσω γιατί πήγα να πω το τελευταίο αντίο στο φίλο μου. Εννοούσα τη σειρά μου να “φύγω”. Όλοι περιμένουμε τη σειρά μας κάποια στιγμή να “φύγουμε”. Ο δεύτερος που με ρώτησε τι κάνεις; Του λέω καλά είμαι. Ο άλλος πέθανε. Του έλεγα να με ρωτάς εμένα αν είμαι καλά. Ήρθα εδώ να χαιρετήσω το φίλο μου που έφυγε».
Συνεχίζοντας, ο Σταμάτης Γονίδης υποστήριξε ότι η τοποθέτησή του είχε βαθύτερη σημασία την οποία πολλοί δεν αντιλήφθηκαν άμεσα:
«Έχει μια δόση χιούμορ γιατί οι ατάκες μου είναι κάπως παράξενες αλλά φιλοσοφημένες. Κανείς δεν θα μείνει εδώ για πάντα. Όλοι μια μέρα, κάποια στιγμή φεύγουμε από τη ζωή, γιατί εδώ είμαστε εξόριστοι. Λες να μην ήξερα ότι θα παρεξηγηθεί, αλλά μέχρι να πάρει μπρος το μυαλό του αλλουνού πρέπει να περάσει λίγος καιρός. Να καταλάβει τι σημαίνει μια απάντηση που έχει βάθος».
«Πιάστηκε κορόιδο από αυτά τα λαμόγια»
Ιδιαίτερη αναφορά έκανε και στην προσωπική σχέση και τις πνευματικές αναζητήσεις που τον συνέδεαν με τον Γιώργο Μαζωνάκη, εκφράζοντας παράλληλα την οργή του για τις συνθήκες κάτω από τις οποίες έφυγε από τη ζωή:
«Με τον Γιώργο είχαμε συνεργαστεί και από τότε κάναμε παρέα. Μιλάγαμε για τον Θεό, μιλάγαμε για πνευματικά θέματα. Ήταν ψαγμένος πολύ. Όσα χρόνια και να κάναμε παρέα, το χιούμορ δεν θα έλειπε και θα είχαμε πάντα κάτι να πούμε. Το γέλιο του ήταν φανταστικό. Δηλαδή μες στο μυαλό μου ακόμα υπάρχει. Έτσι και με χιούμορ τον αποχαιρέτησα γιατί αν αυτός ήταν δίπλα μου και είχε πεθάνει κάποιος άλλος και έλεγα αυτή την ατάκα, θα γέλαγε μέχρι σήμερα».
Κλείνοντας, στάθηκε στις ανορθόδοξες θεραπείες και στα πρόσωπα που εμπλέκονται στην υπόθεση:
«Για μένα δεν έχει φύγει. Απορώ ενώ ήταν τόσο πανέξυπνος, εύστροφος, πώς το παραμύθιασαν. Πιάστηκε κορόιδο από αυτά τα λαμόγια και έκανε αυτή την απερίσκεπτη κίνηση. Αλλά νομίζω ότι αυτό που έγινε και έφυγε ο Γιώργος θα σώσει πολύ κόσμο που είχαν εμπιστευτεί τέτοιου είδους θεραπείες με ανθρώπους που δεν ήταν ιατροί επίσημα».