To no pasaran του Ιμανόλ Αλγουαθίλ | Blog – Αντώνης Καρπετόπουλος
Ο Αντώνης Καρπετόπουλος αναλύει τη νίκη του Ολυμπιακού στο ντέρμπι, τονίζοντας πως οι Πειραιώτες βρήκαν το δρόμο προς την επιτυχία πιο εύκολα απ’ ό,τι δείχνει το τελικό 1-0 επί του Παναθηναϊκού.
Με την επανέναρξη του πρωταθλήματος, διαφαίνεται μια σπάνια κατάσταση: αν ο ΠΑΟΚ καταφέρει, όπως αναμένεται, να επικρατήσει της Καλαμάτας (12/10, 18:00 – Live από το Gazzetta), στην έκτη αγωνιστική θα έχουμε μόνο νίκες για τις γηπεδούχες ομάδες. Σημείο καμπής αποτέλεσε η νίκη του Ολυμπιακού στο ντέρμπι, η οποία έχει αλλάξει τη δυναμική της βαθμολογίας: ο Παναθηναϊκός δεν κατάφερε να αποσπαστεί, ο ΠΑΟΚ έχει την ευκαιρία να τον φτάσει, η ΑΕΚ πλησιάζει και ο Ολυμπιακός έδειξε ότι είναι ξανά στη μάχη. Όλα αυτά αποκτούν σημασία αν σκεφτεί κανείς ότι βρίσκονται μόλις στην έκτη αγωνιστική.
Ας δούμε τα γεγονότα αναλυτικά.
Αποτέλεσμα στρατηγικής και όχι απλώς θέλησης
Τι οδήγησε τον Ολυμπιακό στη νίκη; Ο Παναγιώτης Ρέτσος, MVP και σκόρερ του αγώνα, δήλωσε ότι η ομάδα του νίκησε λόγω της μεγαλύτερης θέλησης, και σε κάποιο βαθμό αυτό ισχύει. Ωστόσο, εάν οι νίκες προέρχονται μόνο από την προσωπική θέληση, τότε κανένα ματς δεν θα είχε μυστικά. Στην πραγματικότητα, το παιχνίδι έγινε πιο «εύκολο» για τον Ολυμπιακό λόγω της προβλεψιμότητας του Παναθηναϊκού.
Οι Πειραιώτες ακολούθησαν δύο διαφορετικές τακτικές στον αγώνα: εκτέλεσαν ένα στρατηγικό πλάνο στην αρχική ώρα, εστιάζοντας στην εύρεση επιθετικών φάσεων, και στη συνέχεια παρουσίασαν μια οργανωμένη και υπολογισμένη αμυντική λειτουργία μετά την αποβολή του Σάλιακα στο 63ο λεπτό. Και οι δύο αυτές επιλογές διευκολύνθηκαν από τις σχέσεις του Παναθηναϊκού, ο οποίος νωρίς στο ματς εμφάνισε έναν προφανή σχεδιασμό.
Οι αρχικές συνθέσεις δεν παρουσίασαν εκπλήξεις. Ο Γιάκομπ Νιστρουπ, για τον Παναθηναϊκό, επέλεξε τον Λούζα αντί του Κάνγκουα — ο τελευταίος είχε υποστεί ίωση και είχε χάσει προπονήσεις. Η γνωστή αμυντική τετράδα μπροστά από τον Πένια (Καλάμπρια, Κυριακόπουλος, Ντε Φράι, Φαν Τόργκελεν) παρέμεινε. Στη μεσαία γραμμή δίπλα στον Λούζα αγωνίστηκε ο Καμαρά, με τους δύο Αργεντινούς (Ταμπόρδα και Αντίνο) και τον Ουναΐ, ενώ στην επίθεση βρέθηκε ο Τετέι.
Η έκπληξη του Ιμανόλ ήταν η επιλογή ενός Ολυμπιακού χωρίς αμυντικό χαφ. Ο Ορτέγκα ήταν κάτω από τα δοκάρια, οι Σάλιακας και Τικιζιάν συνέθεταν τα άκρα της άμυνας, ενώ ο Ρέτσος έπαιξε μαζί με τον Πιρόλα στο κέντρο της. Στη μεσαία γραμμή βρίσκονταν οι Πουέρτα, Φρόιλερ και Τσικίνιο, ενώ στην επίθεση αναμενόταν οι Ζότα, Φορτούνης και Μάριους.
Η ιδέα του Ιμανόλ ήταν να παίξει χωρίς εξτρέμ — κάτι που δεν είναι νέο. Ωστόσο, αυτή τη φορά η στρατηγική αποδείχθηκε πλεονέκτημα, με τις συνεχείς συγκεντρώσεις του Φορτούνη και του Ζότα, οι οποίοι πίεζαν τους Καμαρά, Λούζα και Φαν Τόργκελεν, δημιουργώντας την αίσθηση ότι ο Ολυμπιακός έπαιζε με αριθμητικό πλεονέκτημα. Δεν υπήρξαν θεαματικές ευκαιρίες, ωστόσο η οργανωμένη πίεση ήταν εμφανής. Στο πρώτο τέταρτο, ο Παναθηναϊκός φάνηκε να πανικοβάλλεται, κυρίως επειδή δεν είχε ετοιμαστεί για να διαχειριστεί την κυκλοφορία της μπάλας.
Η πίεση του Ολυμπιακού καρποφόρησε όταν ο Ρέτσος σκόραρε στο 30ο λεπτό, σημειώνοντας το τρίτο γκολ της σεζόν από αμυντικό. Στην αρχή του δεύτερου ημιχρόνου, παρά την είσοδο του Κάνγκουα και του Σαλάχ Εντίν από πλευράς Παναθηναϊκού, οι Πειραιώτες διατήρησαν την επιθετική τους συμπεριφορά, με τον Φορτούνη και τον Φρόιλερ να απειλούν το 2-0.
Ο χαμένος στο γήπεδο ΠΑΟ
Το ματς περιπλέχτηκε για τον γηπεδούχο Παναθηναϊκό μετά την αποβολή του Σάλιακα, καθώς ο Ιμανόλ δεν μπόρεσε να κάνει αλλαγές εγκαίρως. Ο Ολυμπιακός, ωστόσο, έκλεισε όλες τις διαδρομές και παρουσίασε οργανωμένη άμυνα, χωρίς να δεχτεί καμία σημαντική απειλή, ενώ στις αντεπιθέσεις του θα μπορούσε να έχει προσθέσει κι άλλο γκολ αν ο Ζέλσον είχε καλύτερη επιλογή πάσας.
Η αμυντική γραμμή του Ολυμπιακού λειτουργούσε αλάνθαστα, με τον Παναθηναϊκό να μοιάζει αποσυντονισμένος και χωρίς προσανατολισμό: κυρίως προσπαθούσε με μακρινές μπαλιές στον Τετέι, με ελάχιστη επιτυχία. Στην επανάληψη, ακόμη κι αυτή η στρατηγική εξαφανίστηκε, καθώς ο Ολυμπιακός αύξησε την πίεση και περιορίστηκε η κίνηση του Τετέι.
Η ηρεμία της άμυνας του Ολυμπιακού προήλθε από την προσήλωση στο πλάνο τους, ενώ ο Παναθηναϊκός κινήθηκε σε ποδοσφαιρικό μοτίβο ιδιωτικής πρωτοβουλίας, με κάθε παίκτη να επιδιώκει να γίνει ο ήρωας. Η αλλαγή του Ιμανόλ με τον Τικισιάν και η είσοδος του Εσε, ενίσχυσαν την πίεση στους Πράσινους.
Ο Ινανόλ ήρθε αντιμέτωπος με την πραγματικότητα των ντέρμπι στη Σουπερλίγκα, με τον Νιστρουπ να εκφράζει την ανησυχία του για την ομάδα του, η οποία εμφανίστηκε άτολμη και χωρίς ιδέες.
Εύκολα, δύσκολα και κυρίως απλά
Οι νίκες των υπόλοιπων γηπεδούχων στα υπόλοιπα παιχνίδια ήταν κατά γενική ομολογία πιο απλές. Η ΑΕΚ συνέχισε το σερί της νικώντας τον ΟΦΗ με 3-0, χωρίς να δείξει τον καλό της εαυτό. Αν και σκόραρε τρία γκολ (με Ρέλβας, Μουκουντί και Γκατσίνοβιτς) από κόρνερ, το παιχνίδι άνοιξε μόνο μετά την αποβολή του Αϊτόρ.
Αξιοσημείωτη ήταν η δήλωση του Νίκολιτς για τον Κουτέσα, ο οποίος ήταν έτοιμος να φύγει, αλλά τελικά παρέμεινε στην ΑΕΚ. Φαίνεται ότι μόλις το ξεπέρασε αυτό, άρχισε να αγωνίζεται πιο αποτελεσματικά.
Απλές ήταν και οι νίκες άλλων ομάδων: Ο Άρης πέτυχε τρία γκολ σε ένα εξαιρετικό πρώτο ημίχρονο απέναντι στον Βόλο, ενώ η αναγέννηση του Ηρακλή στηρίχθηκε στις αλλαγές του Βάλτερ Ματζάρι, κερδίζοντας με 2-0.
Η Κηφισιά κατέκτησε τη νίκη με ηγέτη τον Πόμπο, συνεχίζοντας την καλή πορεία της, ενώ ο Αστέρας Τρίπολης επιβλήθηκε του Ατρόμητου με επιβλητική εμφάνιση χάρη σε έναν ακόμα σπουδαίο σκόρερ, τον Μπαρτόλο. Ο Ντάνι Γκαρθία μείωσε το σκορ για τον Ατρόμητο με ένα πανέμορφο γκολ, θύμισαν πως σε κάθε αγωνιστική προκύπτουν νέα σημεία αναφοράς.
