Αφηγήσεις με Κυζιρίδη junior: Η μαγική στιγμή της επιτυχίας σου!

Ο Νότης Χάλαρης ανασύρει από τη μνήμη του τη στιγμή που ο Αλέξανδρος Κυζιρίδης υπέγραψε με τη Χαρτς, ένα όνειρο που φαίνεται να έχει μόνο αίσιο τέλος.

Ωστόσο, στο χώρο του ποδοσφαίρου, ο ρομαντισμός δεν είναι κάτι που διαρκεί για πάντα. Στους αγώνες όπου συνδυάζονται ταλέντο, εμπειρία και τύχη, η ομάδα πιθανόν να βρεθεί να αναρωτιέται «τι θα μπορούσε να έχει γίνει διαφορετικά». Αυτό ακριβώς βίωσε η Χαρτς.

Το κλαμπ, που δεν έχει ιστορία πρωταγωνιστισμού, προσπάθησε πέρυσι το καλοκαίρι να δημιουργήσει μια ανταγωνίσιμη ομάδα, επενδύοντας με προσοχή, και βρέθηκε επικεφαλής μέχρι και την τελευταία αγωνιστική. Εκεί, ο νόμος της Σέλτικ έδειξε για άλλη μία φορά την ισχύ του, καθώς καθ’ όλη τη διάρκεια της χρονιάς, οι αντίπαλοι έβρισκαν λύσεις στο τελευταίο δεκάλεπτο.

Και εντός αυτής της δυναμικής, αναγκαστικά ξεχωρίζει ο Αλέξανδρος Κυζιρίδης. Ένα παιδί που πέρυσι, αποκτώντας νέες ευκαιρίες στη Μιχαλόβτσε, έφτασε στην Χαρτς πριν καν μπει ο Ιούνιος. Εκείνες τις μέρες, βρέθηκα κι εγώ στο Εδιμβούργο για διακοπές.

Μόλις έγινε γνωστή η μεταγραφή του, του έστειλα το μήνυμα: «Μα καλά, έπρεπε να έρθω στο Εδιμβούργο για να κλείσεις εδώ;».

Οι κάτοικοι της πόλης ρωτούσαν αδιάκοπα μόλις μάθαιναν ότι είμαι Έλληνας. «Who is Kyrizidis?», «Who is Alex Kyzadis», «Who is Kazidis?», και τόσες άλλες παραλλαγές. Θυμάμαι ότι αναρωτιόμουν πόσες διαφορετικές εκδοχές μπορεί να αποκτήσει το όνομά του.

Καμία στιγμή δεν του δόθηκε εύκολα. Ο Κυζιρίδης αγωνίστηκε σκληρά για όλα. Από το να εξασφαλίσει μία ευκαιρία μέχρι να αντιμετωπίσει τους δαίμονές του. Άφησε πίσω του τις δύσκολες στιγμές στην Ελλάδα και βρήκε το δρόμο προς τη Σλοβακία, τη Μιχαλόβτσε. Εκεί άρχισε να τον παρακολουθώ, πάντα με ενδιαφέρον για το ελληνικό στοιχείο στο εξωτερικό. Ακολουθεί η Ντεμπρετσέν, ένα ακόμη βήμα στην καριέρα του.

Ωστόσο, εκεί, βρέθηκε αντιμέτωπος με τις μεγαλύτερες δοκιμασίες. Τόσο δύσκολες που ο ίδιος έχει παραδεχθεί ότι σκέφτηκε την αποχώρηση από το ποδόσφαιρο. Η ψυχολογία του ήταν σε πτώση, όμως, οι καταστάσεις αυτές δεν υπερίσχυσαν απέναντι στην αφοσίωσή του στο άθλημα. Η επιστροφή στη Μιχαλόβτσε αποδείχθηκε καθοριστική, καθώς άνοιξε την πόρτα για τη μεταγραφή του στην Χαρτς.

Και φτάνουμε στο σήμερα. Με 38 συμμετοχές στο ενεργητικό του, έχει ζήσει ντέρμπι πόλης (Χιμπέρνιαν), αναμετρήσεις με τους γίγαντες του σκωτσέζικου ποδοσφαίρου (Ρέιντζερς και Σέλτικ), σημειώνοντας 4 γκολ και δίνοντας 8 ασίστ. Έχει διαδραματίσει καθοριστικό ρόλο στην προσπάθεια της Χαρτς για τον τίτλο, που μπορεί τελικά να μην αποδείχθηκε νικηφόρο, αλλά έφερε τον σύλλογο πίσω στην Ευρώπη και στα προκριματικά του Champions League.

Η ιστορία του δεν τελειώνει εδώ, φυσικά. Είναι ένας 25χρονος εξτρέμ που έχει αποδείξει την αξία του και έχει τη δυνατότητα να επιτύχει σε υψηλό επίπεδο. Η Χαρτς είναι μόνο η αρχή.

Πριν λίγες μέρες, ανέβασε μια συγκινητική φωτογραφία κρατώντας στην αγκαλιά του τον γιο του, με τον οποίο εισήλθε στο γήπεδο, γράφοντας υπό τη φωτογραφία: «Κάποια στιγμή θα σου εξηγήσω…». Πόσο τυχερός είναι αυτός ο μικρός, που θα έχει πολλές ευκαιρίες να ακούσει αυτό το «παραμύθι» από τον πατέρα του.

Ο δρόμος του Κυζιρίδη από τις δυσκολίες μέχρι την τελική σφραγίδα του διαιτητή στη Σέλτικ είναι πιο κοντά σε παραμύθι παρά σε απλή ιστορία. Ακόμα κι αν δεν ήρθε ο τίτλος και οι παρελάσεις στο Εδιμβούργο δεν έγιναν, υπάρχει πάντοτε ένα happy end, όπως στα πιο ωραία παραμύθια.

Αυτή η διαδρομή, από τα πιο χαμηλά μέχρι το τελευταίο σφύριγμα, σίγουρα θα γίνει κατανοητή από τον Κυζιρίδη αργότερα. Όταν ο γιος του θα του δείξει την περηφάνια του για τις επιτυχίες του πατέρα του.

Υ.Γ.: Σχετικά με την Εθνική Ομάδα, έχω αναφερθεί και στο παρελθόν. Ίσως ήρθε η ώρα ο Κυζιρίδης να χτυπήσει την πόρτα, αυτήν τη φορά για να μπει μέσα.

Υ.Γ. 2: Στην πρώτη μου συνέντευξη με τον Κυζιρίδη για το Gazzetta, επικεντρωθήκαμε στην αδελφή του και το πόσο σημαντική είναι για εκείνον. Γι’ αυτό και ο αριθμός «89». Είναι και εκείνη χαρούμενη για το «Αλεχινάκι της». Δεν χρειάζεται να πω κάτι παραπάνω.