Αργεντινή: Σκληρή ήττα στο μουντιαλικό φινάλε για τους πρωταθλητές
Ο Γιάννης Σερέτης αναλύει την απογοητευτική εμφάνιση της Αργεντινής στον τελικό του Παγκοσμίου Κυπέλλου και την πανάξια νίκη της Ισπανίας, σε ένα παιχνίδι που θα θυμόμαστε κυρίως για τη διαδικασία διαδοχής του Λιονέλ Μέσι και την υπερασπιστική προσέγγιση του προπονητή Σκαλόνι.
Αδιαμφισβήτητα, ο Μέσι είχε κάθε δικαίωμα να δώσει την αναμενόμενη έμφαση σε αυτό το Παγκόσμιο Κύπελλο, ειδικά δεδομένων των προσδοκιών που το περιέβαλαν. Ωστόσο, όλη αυτή η Αργεντινή, άλλοτε γεμάτη ενθουσιασμό, φαίνεται να μην είχε τις ίδιες δυνατότητες εντός γηπέδου. Ένωσε φιλάθλους, ανεξαρτήτως οπαδικών προτιμήσεων, αλλά η εικόνα που παρουσίασε στο τουρνουά ήταν φτωχότερη από την αναμενόμενη.
Η νυν Αργεντινή, παρά μερικές αλλαγές, στερούταν ποιότητας και ομαδικής συνοχής σε σύγκριση με προηγούμενες εθνικές ομάδες. Ο Σκαλόνι, αν και αξιόλογος, δεν κατάφερε να αξιοποιήσει το ταλέντο που του προσφερόταν, παρόλο που είχε τη στήριξη μερικών σπουδαίων παικτών. Εδώ που φτάσαμε, λογικά, θα μνημονεύουμε την Αργεντινή γι’ αυτές τις επιδραστικές ανατροπές, αλλά και για τον αντιφατικό της τρόπο παιχνιδιού στον τελικό.
Θα κατορθώσουμε να διαχωρίσουμε τις μνήμες του τουρνουά με τον Μαρτίνες να κράτησε την ομάδα ζωντανή για να πετύχει αθλητικούς στόχους, όμως δεν πρέπει να ξεχνάμε τη θλιβερή εικόνα της συνολικής διαχείρισης στο τελικό παιχνίδι.
Αντιθέτως, η Ισπανία θα μείνει στον νου μας ως μια ομάδα που, μέσα από δουλειά και σταθερότητα, έχει μεταμορφώσει τη δική της παράδοση. Η κολλεκτιβιστική της approach και η εποπτεία του προπονητή της δημιουργούν συνθήκες επιτυχίας χωρίς εντυπωσιασμό, αλλά με αποτελεσματικότητα.
Επιπλέον, η διαχείριση των τελευταίων λεπτών του ημιτελικού από τον Τούχελ ή το σχέδιο που έπρεπε να εφαρμόσει ο Ντεσάν στις κρίσιμες στιγμές θα μπορούσαν να είχαν δώσει ένα διαφορετικό φινάλε στο τουρνουά.
Η ιστορία του κυπέλλου υφαίνεται με παρέα, και αυτή η Αργεντινή φαίνεται να έχει ανατραπεί προδοτικά στην προετοιμασία της μπροστά στους άμεσους αντιπάλους της. Οι Ισπανοί, χωρίς αμφιβολία, κέρδισαν τα εύσημα για την αφοσίωση και την τεχνική τους, αφήνοντας την Αργεντινή να αναζητά λύσεις που δεν έρχεται εύκολα.
Στο τέλος, το τι θα θυμόμαστε από αυτή την Αργεντινή μετά από χρόνια έχει τη δική του αξία, αλλά η Ισπανία, ως παρακαταθήκη, προσέφερε μαθήματα που θα αντέξουν στον χρόνο.
