
Ο Μπρούνο Γκιμαράες, ο οποίος υπήρξε καθοριστικός στην πικρή ήττα της Βραζιλίας από τη Νορβηγία στα «16» του Παγκοσμίου Κυπέλλου, αποφάσισε να μοιραστεί τις σκέψεις του μέσω του προσωπικού του λογαριασμού στο Instagram, τρεις ημέρες μετά τον αποκλεισμό.
Ο μέσος της Νιούκαστλ, ο οποίος αστόχησε σε κρίσιμο πέναλτι, εκφράζει την απελπισία του για τον «μεγαλύτερο πόνο» που έχει βιώσει στην καριέρα του. Ωστόσο, η συζήτηση που είχε με τα παιδιά του αποδείχθηκε καταλυτική στην προσπάθειά του να ξεπεράσει αυτή την απογοήτευση.
Ακολουθεί η ανάρτησή του:
«Έχω γράψει και σβήσει αυτό το μήνυμα τόσες πολλές φορές που έχω χάσει το μέτρημα. Ήμουν πάντα παρών στις νίκες, οπότε δεν υπάρχει τίποτα πιο δίκαιο από το να εμφανίζομαι τώρα και να μην κρύβομαι για να σας μιλήσω στην ήττα.
Το ποδόσφαιρο, που μου έχει δώσει όλα όσα έχω, είναι πλέον υπεύθυνο και για τον μεγαλύτερο πόνο των 28 χρόνων της ζωής μου. Το να αστοχήσω στο πέναλτι και να αποκλειστώ στη φάση των 16 είναι δύσκολο, είναι πολύ επώδυνο, πονάει πολύ, αλλά θα είναι απλώς ένα ακόμη εμπόδιο που θα πρέπει να ξεπεράσω. Έχω περάσει τόσα πολλά που μόνο εγώ γνωρίζω… Είμαι σίγουρος ότι, όσο άσχημα κι αν νιώθω αυτή τη στιγμή, όλα θα περάσουν.
Το πιο απίστευτο από όλα ήταν η επιστροφή μου σπίτι μετά την πιο θλιβερή μέρα της ζωής μου και το πρώτο πράγμα που μου είπαν τα παιδιά μου όταν ξύπνησα ήταν: ‘Μπαμπά, πάμε να παίξουμε μπάλα;’. Αυτό με έκανε να καταλάβω ότι ανεξάρτητα από το αν υπάρχουν κακές ή καλές μέρες, το ποδόσφαιρο θα είναι πάντα η μεγάλη μου αγάπη.
Αναλαμβάνω την ευθύνη, όπως πάντα, και αυτό δεν πρόκειται να αλλάξει τώρα. Είναι πολύ λυπηρό το πώς εξελίχθηκαν τα πράγματα, αλλά σίγουρα ο Θεός τα γνωρίζει όλα. Το όνειρο δεν έχει τελειώσει. Ζει στην καρδιά μου και στις καρδιές εκατομμυρίων παθιασμένων οπαδών στη χώρα μας. Τώρα είναι η ώρα να σκεφτώ, να ανακτήσω τις δυνάμεις μου με την οικογένειά μου και να επιστρέψω ακόμα πιο δυνατός», δήλωσε ο 28χρονος διεθνής.
Σε ανάρτησή του στο Twitter, το σημείο αυτό έγινε viral, με την τις αναφορές του να αντικατοπτρίζουν τη συναισθηματική πίεση που νιώθει ένας αθλητής σε τέτοιες κρίσιμες στιγμές.